Hasło: Gabriel da Costa

Acosta [akoszta]Uriel, Gabriel da Costa, ur. ok. 1585, Porto (Portugalia), zm. 1640, Amsterdam, żyd. filozof i myśliciel rel.; pochodził z rodziny portugalskich marranów; studiował na uniw. jezuickim w Coimbrze; między 1612 a 1615 przeniósł się do Niderlandów i wrócił do mozaizmu (judaizmu), przyjął imię Uriel zamiast dotychczasowego Gabriel; 1616 w Propostas contra a Tradicao ['tezy przeciwko tradycji'] podjął krytykę reguł i obrzędów Talmudu jako niezgodnych z Torą i zachęcał do powrotu do Pięcioksięgu jako jedynego nieskażonego źródła wiary; ok. 1623 w Sobre a Mortalidade da alma do homem wykazywał, wyłącznie na podstawie Starego Testamentu, śmiertelność duszy ludzkiej, materialność człowieka oraz głosił moralność niezależną od kar i nagród zaziemskich (co zbliżyło go do światopoglądu deistycznego); A. został za ów traktat wyklęty przez gminę żyd., uwięziony, a po zwolnieniu ukarany ogromną grzywną; następnie doszedł do przekonania, że całe prawo mojżeszowe jest tworem ludzkim; dwukrotnie podpisywał rewokację i trzykrotnie był napiętnowany anatemą, po ostatniej publicznej pokucie popełnił samobójstwo; autobiografia Wizerunek własny żywota (wyd. łac. 1687, wyd. pol. 1933 i wyd. 2 poprawione 1960); 1846 historii A. poświęcił swój głośny dramat K.F. Gutzkow (Uriel Acosta).
C. Gebhardt Die Schriften des Uriel da Costa, Heidelberg 1922.

domy drewniane - serwis wózków widłowych warszawa. - Szkoły Angielski Łódź